اهداف خود را بر اساس اولویت تعیین کنید.

اهداف 

خیلی وقت ها در مسیر زندگی دچار تردید می شویم؛ بین انتخاب دو رفتار، بین دو دوست،بین گفتن یا نگفتن، بین اولویت دادن به برنامه های زندگی و…

 سلسله بندی و اولویت گذاری ارزش های زندگی به ما در مدیریت تردیدها کمک می کند.

اهداف به دو صورت اولویت بندی می شوند:

۱٫از نظر وابستگی

۲٫از نظر زمانی

وابستگی یعنی اینکه من باید تعریف کنم هدف من خانوادگی یا اجتماعی هست به عبارتی مربوط به یک جمع است ، هدف فردی است و مربوط به خودم یا هدف حرفه ای است.

مثلا اگر من میخواهم به یک کشور دیگر مهاجرت کنم، اگر دارای خانواده هستم هدف من خانوادگی است.

اگر من مدیر یک شرکت هستم و هدف تعیین میکنم بر پیشرفت شرکتم، هدف اجتماعی است.

در این قسمت یا باید تمام اعضاء سیستم هدف سازی را بلد باشم یا سیاستی را باید اجرا کنم که این سیستم اتوماتیک وار وارد سیستم شرکت هم بکنم در غیر این صورت محال است به هدف برسم.

بزرگترین مشکل برخی مدیران کشور ما همین است که نمی دونن هدف سازی یعنی چی !!!!!

برید تمام شرکت های بزرگ اهدافشون را بخوانید و اون موقع خواهید دید ما چقدر موفق هستیم بعد برید مثلاً اهداف شرکت ماکروسافت را هم بخوانید یا سونی یا…. ببینید چقدر متفاوت است.

در ایران نوشته شده خودروساز برتر جهانی می شوم این هدف ارزش هست ولی ماکروسافت نوشته مثلا تا ۲۰۱۰ به تعداد N میلیارد نسخه ویندوز فلان را تولید کنم.

فروش مثلا ۱۰۰۰ ماشین بنز مثلا در فلان کشور تا تاریخ فلان جزء اهداف شرکت خودرو سازی مرسدس بنز.

اگر ما آن سیستم هدف سازی را داشتیم چه اتفاقی می افتاد جهان سوم که هیچی جهان برتر می شدیم ولی شاید خدا اینگونه خواسته !!!

علامه جعفری حرف خیلی زیبایی می زد: همه می گویند اراده انسان در گرو اراده خداوند است ولی من میگویم اینطوری نیست اراده خداوند در گرو اراده انسان است تا انسان اراده نکند خداوند فقط نظاره گر است.

نکته مهم اینکه خداوند مصلحت را چه زمانی تشخیص میدهد که این هدف یا این کار به مصلحت تو هست انجام بشود یا به مصلحت تو نیست و الان انجام نمیشود ؟؟

زمانی که من ۱۰۰٪ تلاشم را انجام بدهم بعد می گم اگر نشد اون موقع شاید به مصلحتم نبوده، پس من همه قوانینی که گفته می شود را بعد از اینکه تمام شد تو عملم اجرا میکنم  بعدش اگر نرسیدم مصلحت نبوده.

هدف فردی مثلا اینکه من میخواهم وارد دانشگاه بشوم.

هدف حرفه ای اینکه هدف خیلی مهم است که انسان باید هدف حرفه ای داشته باشد یعنی من هدفی تعیین میکنم که در آن تخصص پیدا بکنم و در آینده تبدیل به شغل بشود که بتوانم از آن زدگی خودم را تامین بکنم البته تخصص منظورم هست نه مهارت.

تخصص یعنی چی ؟

یعنی مخصوص یک عده خاص

رهبر یک کنسرت عظیم وقتی شروع به گیتار زدن کرد با یک دست گیتار می زد با یک دست روی گیتار ضرب می گرفت یعنی اگر دقت می کردی مگه همچین چیزی ممکن است؟‌ 

در جهان هیچ کس تا حالا نتواسته همچین کاری انجام بدهد بعد گفتن چه جوری ؟ گفت این تخصص من هست پس تخصص یعنی متعلق به یک عده خاص

مثال شرکت تخصصی و افرادی که میخواستند استخدام بشوند:

کدامیک از دوستان تخصص منشی گری دارد؟ 

همه گفتن ما گفتم کدومتون تایپ بلد هستین همه گفتند ما گفتم کدمتون تخصص سریع تایپ کردن دارید همه گفتند ما گفتم کی می تونه یک صفحه رو در یک دقیقه تایپ بکنه ۱۰ نفر دستاشون رفت بالا گفتم کی میتونه همزمان تایپ بکنه و تلفن هم جواب بده ۵ نفر دستاشون رفت بالا گفتم کی می تونه همزمان تایپ بکنه تلفن جواب بده، 

ارامش داشته باشه و به بچه خونش فکر بکنه هیچکس دستش نرفت بالا گفتم یعنی هیچ کدام از شماها تخصص ندارید.

کاری که همه می تونن انجام بدهند و من می تونم بهتر انجام بدم تخصص نیست مهارت هست.

باید بگیم که چکار کنم که تو اون زمینه جزء ۱۰ تای اول باشم اون موقع است که سیستم هدف سازی شروع میکنه به کار و راه هایی جلوی پاتون می زاره که به اون هدف برسید پس باید تعریف بکنیم ک این هدف چه هدفی هست ؟ 

حرفه ای، فردی، خانوادگی که هدف حرفه ای می تواند رابطه مستقیم داشته باشد با شغل فرد.

چند ارزش بسیار مهم در زندگی انسان وجود دارد؟

۱٫شغل    ۲٫ازدواج    ۳ خودم، رشد فردی، تکامل خودم

این موارد حیاتی و بسیار بسیار مهم هستند.

اولویت بندی هدف از نظر زمانی است. ما از نظر زمان در NLP سه مدل هدف داریم:

۱٫هدف مهم و فوری ؛ یعنی چی؟ یعنی من تا چند روز آینده باید بهش برسم که به این می گوییم اهداف روزانه.

۲٫هدف مهم ولی غیرفوری ؛ مهم است ولی نه چند روز یا چند هفته ولی برای ماههای دیگر مهم است: اهداف ماهیانه.

۳٫هدف نه فوری نه مهم ؛ یعنی نه در روزانه میخوام بهش برسم نه ماهانه پس هدف سالیانه است یا بلند مدت.

بعضی از اهداف هم اشتباهی اومدن تو هدف می گویند:

۴٫هدف اشتباه و مشکل یعنی هدف یا مشکل دارد یا اشتباه وارد سیستم شده است مثلا یه کار روزمره مثل غذا خوردن آورده تو کار هدف سازی یا لباس پوشیدن یا …. خیلی کارهای مهمتری از اینها است که به انسان انگیزه می دهد که باید آنها را وارد سیستم کرد.

* تصمیم به انجام کاری همان اراده است ولی هدف نیست به عبارتی مجموعه کارهایی که برای رسیدن به اهداف انجام می دهید تصمیمات و برنامه ریزی های شما را تشکیل می دهند یعنی رعایت قوانین هدف سازی!

مهارت حل مسئله

زندگی را می توان روند پیاپی مواجهه شدن با مسایل و تلاش برای حل آنها دانست. 

حل مشکلات فراروی انسان تاثیر سازنده ای در ایجاد اعتماد به نفس و کسب آرامش دارد و به انسان نیروی ویژه و انگیزه ای مناسب برای مواجهه سازنده با مشکلات هدیه می نماید.

حل موفقیت آمیز مسایل زندگی به اعتماد به نفس بیشتر و آرامش فرد منجر می شود، در حالی که حل ناقص یا گره های ناگشوده بهداشت روان شخص را به طور جدی تهدید خواهد کرد.

برخی از روان شناسان بر این باورند که انسان برای حل یک مسئله، ابتدا یک بازنمایی درونی از مسئله (انبار شده در حافظه) می سازد. این بازنمایی را «فضای مسئله» می نامند 

که در حل موفق مسئله، بسیار مؤثر است. چون شخص در این عمل، به چگونگی مسئله و تعبیر و تفسیر آن می اندیشد.

بحث از حل مسئله را با این پرسش احتمالی که «آیا میان تفکر و حل مسئله، تفاوتی وجود دارد؟»

پایان می دهیم. پاسخ آن را چنین می خوانیم: دانکن (Duncan) می گوید: «… مطالعه مشخصات و تعاریفی که به وسیله روان شناسان تا به حال در این موضوع، شده ثابت می کند

 که «تفکر» به جریان متشکل کردن تجارب گذشته فرد، اطلاق و «حل مشکل» [مسئله] به هماهنگ شدن فعالیتهای مغزی شخص، که موجب یافتن پاسخ صحیح می شود، تعریف شده است.»

وودورث(woodworth) عقیده دارد یک مشکل، وقتی به وجود می آید که فرد دارای هدف معینی باشد. ولی راه روشن وصول به هدف را نداند. 

چنین فردی هنگامی به راه حل صحیح می رسد که اطراف و جوانب مشکل را بررسی کرده و انطباق مداوم و لا ینقطع خود را برای یافتن راه وصول به هدف، در خود ایجاد کرده باشد. 

اما تفکر هنگامی رخ می دهد که بررسی و کنجکاوی از محیط و موقعیت های آنی و «نزدیک»، بالاتر رفته و فرد از خاطرات و تجارب قبلی و مفاهیم تشکیل یافته ذهنی خود استمداد و بهره برداری کند.»

انتخاب رویکرد صحیح نسبت به مشکلات

در این مرحله لازم است باورهای غلط نسبت به مشکل شناسایی و اصلاح گردد مثلاً این باور (نباید در زندگی با مشکل روبرو شد)( مشکل نشانه ضعف، بی لیاقتی و ناتوانی است).

زندگی بدون مشکلات انسان را به آب راکدی تبدیل می کند که می ماند، می گندد و متعفن می شود. 

هر مشکلی در زندگی در حکم فرصتی است برای ارتقاء، بزرگ شدن، برای با تجربه شدن و برای استوار کردن وجود راست قامتی برای مواجهه با مسایل آتی زندگی.

تولید، خلق و پیدا کردن راه حل های متعدد و متفاوت

یک روش عینی و عملی برای پیدا کردن راه حل ها، روش بارش ذهنی است.

روش بارش ذهنی یعنی سعی کنیم بدون هیچ نوع قضاوت، بازداری، ارزش گذاری خوب و بد و یا جلوی فکر خود را گرفتن، راه حل های متعدد، متنوع و غیر قضاوتی برای مسئله ارایه بدهیم.

نکته بسیار مهم در این مرحله آن است که کمیت و تعداد راه حل ها مهم تر از کیفیت آن هاست.

ارزیابی سود و زیان و معایب و محاسن راه حل ها و انتخاب از بین راه حل ها

در این مرحله راه حل های ارایه شده در گام ۳ را مورد ارزیابی قرار دهید و سود و زیان هر کدام را بررسی کنید. 

سپس بر اساس غلبه نسبی مزایا و معایب در مورد آن راه حل تصمیم گیری کنید. 

یعنی در نهایت راه حلی را انتخاب کنید که بیشترین سود و کمترین زیان را داشته باشد.

اجرای راه حل و بازبینی

در این مرحله راه حل انتخابی خود را اجرا کنید و آثار و نتایج آن را بر خودتان و دیگران نظاره کرده و آثار واقعی روش انتخابی  را با پیامدهای پیش بینی شده مقایسه کنید. 

در این مرحله زمان بندی از اهمیت خاصی برخوردار است. بعد از اجرای راه حل و مفید بودن آن به خودتان پاداش دهید و اگر مسئله حل نشد، موانع را شناسایی کرده و برطرف کنید. 

در صورت لزوم می توانید مراحل حل مساله را مجدداً  تکرار کنید. احتمالاً اشکالی در جریان حل مساله پیش آمده است. مثلاً ممکن است مشکل به خوبی و دقیق تعریف نشده، اهداف واقع بینانه نبوده و…

موانع حل مسئله

۱٫ آمایه ذهنی: آمایه ذهنی که استحکامات نیز نامیده می‌شود راهبردی است که در گذشته مؤثر بوده‌است اما برای مسئله خاصی که باید در حال حاضر حل شود مؤثر نیست، نوع خاصی از آمایه ذهنی تثبیت کار کردی است. تثبیت کارکردی عدم توانایی درک این واقعیت است که چیزی که مورد استفادهٔ شناخته شده و خاصی دارد ممکن است برای تأمین اهداف دیگری هم مورد استفاده قرار بگیرد.

۲٫ انتقال منفی: تسری بی‌مورد حکم و باوری از موقعیت یک مسئله به موقعیت دیگر است. البته انتقال هم می‌تواند مثبت باشد هم منفی. انتقال مثبت زمانی رخ می‌دهد که حل مسئله قبلی باعث تسهیل حل یک مسئله جدید می‌شود. انتقال منفی زمانی رخ می‌دهد که حل مسئله قبلی باعث دشوارتر شدن حل مسئله بعدی شود برخی اوقات مسئله قبلی باعث می‌شود که فرد در مسیر نادرستی قرار گیرد.

۳٫ رشد نهفته: رشد نهفته بدنبال یک دوره کار شدید روی مسئله پدید می‌آید. رشد نهفته عبارت از رها کردن مسئله برای مدتی و سپس بازگشت به آن است.

۴٫ پیشداوری و در نظر داشتن یک حل از پیش