مدیتیشن و هیپنوتیزم چه تفاوتی با هم دارند؟

مدیتیشن و هیپنوتیزم چه تفاوتی با هم دارند؟

بزرگترین هدف در زندگی هر انسانی، رسیدن به شادمانی ، نیک بختی و آرامش است و بشر از لحظه تولد خواهان سعادت و آرامش است

 نه رنج و محنت. به همین جهت کشف عاملی که بتواند بالاترین حد ممکن از سعادت و آرامش را نصیب بشر نماید ، از اهمیت بسزایی برخوردار است .

یکی از این عوامل « مدیتیشن » است.

مدیتیشن

مدیتیشن شامل استفاده از برخی روش‌های آگاهی است که به آرامش ذهن و بدن کمک می‌کنند. دو مورد از رایجترین روش‌ها عبارتند از:

• مراقبه متعالی: بیمار یک کلمه یا عبارت خاص را که مانترا نامیده می‌شود تکرار می‌کند، و یاد می‌گیرد به افکار و احساسات خود اجازه جاری شدن بدهد.

• مدیتیشن ذهن‌آگاه: فرد تمام توجه خود را بر افکار و احساساتش متمرکز می‌کند. این نوع مدیتیشن اغلب در برنامه‌های کاهش استرس تدریس می‌شود.

مطالعات نشان می‌دهد که مدیتیشن می‌تواند تحمل درد، سطح فعالیت و اعتماد بنفس را افزایش داده و اضطراب، استرس، افسردگی و استفاده از داروهای مسکن را کاهش دهد.

مدیتیشن ذهن‌آگاه به شکل موفق در برنامه‌های کاهش درد استفاده شده و موجب بهبود خلق‌وخو در بیماران مبتلا به دردهای مزمن ناشی از بیماری‌های مختلف، از جمله سردرد، کمردرد، درد قفسه سینه، و درد دستگاه گوارش شده است.

انواع مختلفی از مدیتیشن و سازمان‌های مجاز آموزش آن وجود دارد؛ برای مثال، یک نفر می‌تواند متخصص کاهش استرس از طریق ذهن‌آگاهی (MBSR) باشد،

اما اگر تردیدی دارید، با پزشک خود مشورت کنید تا یک مربی یا مرکز آموزشی معتبر را به شما معرفی کند.

برای تمرین مدیتیشن، شاید جلسات مکرر با مربی ضروری نباشد. 

یک مطالعه جدید بر روی نحوه درک درد و تاثیر روش‌های مختلف آموزش ذهن نشان داد که آموزش نسبتاً کوتاه و ساده مدیتیشن می‌تواند تاثیر مثبت شدید و طولانی مدتی بر درد داشته باشد.

درمان‌های آرامش‌بخش

درمان به وسیله آرامش شامل مجموعه‌ای از روش‌ها با هدف کاهش استرس است. علاوه بر مدیتیشن، انواع اصلی روش‌های آرامش عبارتند از:

آرامش تدریجی عضلات. که به نام آرامش منظم عضلات و آرامسازی ژاکوبسن نیز شناخته می‌شود، شامل کمی منقبض کردن. 

نگهداشتن و سپس شل کردن هر گروه عضلانی به صورتی منظم است، که با عضلات انگشتان پا آغاز شده و به سمت بالا ادامه می‌یابد. در حین این تمرین، فرد می‌تواند تفاوت بین تنش و آرامش را حس کند.

آموزش خودبخود. این تکنیک از تصویرسازی بصری و آگاهی بدن برای دستیابی به آرامش بهره می‌گیرد. 

فرد تصور می‌کند که در مکانی آرام است و سپس بر احساسات جسمی متفاوت خود، مثل سنگینی اندام‌ها یا آرامش ضربان قلب متمرکز می‌شود. 

فرد می‌تواند به تنهایی این تمرینات را انجام داده، تصاویر خاص خود را ایجاد کرده یا از راهنمایی یک مشاور استفاده کند. 

همچنین بیماران ممکن است تشویق شوند که خود را در حال انطباق موثرتر با عوامل استرس‌زای زندگی خود تصور کنند.

تنفس. تکنیک‌های تنفس به فرد آموزش می‌دهند که به شکلی موثر نفس بکشد تا استرس را کاهش دهد. 

فرد در حالی که یک دست را روی قفسه سینه و دست دیگر را روی شکم قرار داده، می‌آموزد که نفس‌های آهسته، و عمیق بکشد و هوای هرچه بیشتری را به داخل ریه بکشد. 

در حین این تمرین، شکم باید به دست فشار آورد. بعد از نگهداشتن نفس به مدت چند ثانیه، از بیمار خواسته می‌شود که نفس را به آهستگی خارج سازد.

اگرچه تحقیقات همچنان ادامه دارد، اما شواهدی وجود دارد که نشان‌دهنده تاثیر تکنیک‌های آرامسازی برای کاهش درد مزمن ناشی از بسیاری بیماریها، از جمله اختلالات مربوط به استرس است. 

مزایای دیگر می‌تواند شامل کاهش تنش عضلانی و بی‌خوابی و افزایش سطح فعالیت باشد.

بهترین راه برای یادگیری تکنیک‌های آرامش‌ با کمک یک مربی است. 

معمولاً، این تکنیک‌ها در کلاس‌های گروهی تدریس می‌شوند و سپس به صورت منظم در منزل تمرین می‌شوند.

هیچ مدرک رسمی پذیرفته شده‌ای برای درمان با تمرین آرامش وجود ندارد. 

به هر حال، این روش اغلب توسط درمانگران و روانشناسان انجام می‌شود. 

برای راهنمایی بیشتر می‌توانید از پزشک خود کمک بگیرید.

هر چند درمان‌های ذهنی/بدنی خطرات درمان‌های پزشکی یا جراحی را ندارند، اما گزارشات نادری در مورد واکنش‌های منفی در اثر این درمان‌ها وجود دارد.

اگر بیماری قلبی-عروقی کنترل نشده دارید، بهتر است از آرام‌سازی تدریجی عضلات خودداری کنید، زیرا فشار بر عضلات شکمی می‌تواند

 موجب افزایش فشار بر حفره قفسه سینه شده، ضربان قلب را کند کرده، بازگشت خون به قلب را کاهش داده و فشار رگی را افزایش دهد.

اگر سابقه سایکوز یا صرع را دارید، بهتر است قبل از مدیتیشن با پزشک خود مشورت کنید. 

برخی گزارشات حاکی از آن است که برخی افراد پس از دوره‌های مدیتیشن عمیق و طولانی دچار حملات حادتری شده‌اند.

هیپنوتیزم یا آرامش عمیق گاهی می‌تواند مشکلات روانی را در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه یا افراد مستعد خاطرات کاذب تشدید کند. 

بهتر است از این روش در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، اختلالات گسستگی، یا بیمارانی که سابقه سوءرفتار عمیق را دارند استفاده نشود. 

از آنجا که هیپنوتیست‌های خبره مهارت لازم برای تشخیص و ارجاع مبتلایان به این بیماری‌ها را دارند، تنها افراد آموزش دیده و مجرب حق انجام هیپنوتیزم را دارند.

هیپنوتیزم

حال اینکه برای بسیاری از افراد، هیپنوتیزم یادآور نمایش‌های سرگرم‌کننده در مهمانی‌ها است که در آنها یک نفر با یک ساعت آویخته، داوطلبان را وادار می‌کند که مثل مرغ راه بروند یا مثل سگ پارس کنند. 

اما از نظر بالینی یا پزشکی، هیپنوتیزم بیشتر از بازی و سرگرمی است. 

هیپنوتیزم سطح دیگری از آگاهی است که توسط درمانگران معتبر برای درمان مشکلات روانی یا جسمی بکار گرفته می‌شود.

در حین هیپنوتیزم، وقتی فرد بر آرامش و رها شدن از افکار مزاحم متمرکز می‌شود، بخش آگاه مغز به طور موقت کنار زده می‌شود. 

جامعه هیپنوتیست‌های بالینی آمریکا هیپنوتیزم را به استفاده از ذره‌بین برای متمرکز کردن اشعه خورشید و قویتر کردن آن تشبیه می‌کنند. 

وقتی مغز ما متمرکز باشد، می‌توانیم از آن به صورتی قدرتمندتر استفاده کنیم. در هنگام هیپنوتیزم، فرد ممکن است تغییرات فیزیولوژیک، مثل کند شدن ضربان قلب یا تنفس و افزایش امواج آلفا را تجربه کند. 

همچنین فرد ممکن است نسبت به پیشنهادات و اهداف خاص مثل کاهش درد، پذیراتر شود. در مرحله پس از پیشنهاد، درمانگر با استفاده مستمر از رفتار جدید، پیشنهاد را تقویت می‌کند.

تحقیقات نشان داده که هیپنوتیزمِ  درمانی برای دردهای حاد و مزمن مفید است. 

در ۱۹۹۶، تیمی از موسسه ملّی بهداشت متوجه شد که هیپنوتیز در تسکین درد سرطان موثر بوده است 

و همانطور که در مقالات قبل اشاره شد، در مطالعات جدیدتر تاثیر هیپنوتیزم برای کاهش درد در سوختگی‌ها، سرطان و روماتیسم مفاصل و کاهش اضطراب جراحی را ثابت کرده است.

 تحلیل ۱۸ مطالعه نشان داد که هیپنوتیزم اثرات متوسط تا قوی در کاهش درد دارد و از تاثیر روش‌های هیپنوتیزم برای مدیریت درد حمایت می‌کرد.

اگر می‌خواهید هیپنوتیزم را امتحان کنید، باید شخصاً برای یک جلسه درمانی یک ساعته یا یک و نیم ساعته، به یک متخصص مراجعه کنید

اما برخی متخصصان کار خود را با مشاوره‌های اولیه طولانی‌تر آغاز می‌کنند و بعد از درمان ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای استفاده می‌کنند. درمانگر شما می‌تواند 

مشاوره پس از هیپنوتیزم به شما بدهد که شما را قادر می‌سازد بعد از پایان درمان نیز خود-هیپنوتیزم داشته باشید.

در روش دیگری، فایل‌های صوتی نیز وجود دارد که شنونده را در طی مراحل ضروری برای رسیدن به مزایای هیپنوتیزم راهنمایی می‌کند.

برای یافتن یک متخصص هیپنوتیزم، با پزشک خود مشورت کنید.

هیپنوتیزم دریچه ای به ضمیر ناخود آگاه

خود هیپنوتیزم کلید مغز و احساسات اراده و افکار است. همه مردم دنیا به خود هیپنوتیزم به اندازه برق و روشنایی احتیاج دارند.

تا اختراعی نشده تا اختراعی ظاهر نگشته و عملا مردم آن اختراع را بکار نبرده اند نمیدانند که به آن احتیاج دارند. 

خود هیپنوتیزم آرامش وراحتی خونسردی و نشاط به شما میدهد. 

خود هیپنوتیزم هر فردی را قادر میسازد در مقابل همه مشکلات مادی معنوی عشقی و اجتماعی زندگی در کمال خونسردی ونشاط مبارزه کند و پیروز شود یا خونسرد و بی تفاوت رها کند تا خودش حل شود.

سه فاکتور مهم در هیپنوتیزم عبارتند از تمرکز فوق العاده فکر، انفکاک و تجزیه (جدا شدن ذهنی از محیط پیرامون)، تلقین (چرا که اساس هیپنوتیزم تلقین به نفس است).

می‌توان گفت هیپنوتیزم = تمرکز + اعتقاد + انتظار + تصور + ارتباط

برای انجام موفقیت آمیز دیگر هیپنوتیزم باید هفت گام زیر به صورت متوالی و دقیق اجرا گردد:

۱- مناظره اولیه، بهتر آماده کردن ذهن بیماریا pretalk

 ۲- انجام آزمونهای هیپنوتیزم از تکنیکهای عمیق سازی (مثل آزمون چشک اشپیگل)

۳- کانونی کردن توجه (تمرکز ذهن)

۴- القای خواب هیپنوتیزم

۵- استفاده از تکنیکهای عمیق سازی

۶- تسهیل پاسخهای ناخودآگاه

۷- تصدیق خلسه، ارائه تلقینهای بعد از هیپنوتیزم و خروج از خلسه.

هنگام استفاده از واژه ی مناسب خلسه دقت شود مطالب با موهومات اشتباه نشود. 

هرچند لفظ خلسه از لفظ trance که از بهت و ترس احتمالا می آید بهتر باشد. و خلسه ی عرفانی و احساس خروج روح از بدن احتمالاً از هیپنوز جدا نیست. برای هیپنوز چند مرحله وجود دارد:

– وقتی فقط چشم ها را می بنیم حالت هیپنوئیدال است بعد وارد فازهای عمیقتر می شویم و یکی از فازهای عمیق هیپنوتیزم به نام سمنامبولیسم نام دارد(سمنامبول خدای خواب در یونان است)

– از هیپنوز در age regration یعنی بازگشت به سنین عقب تر(پس روی سنی) و حتی چند صد سال قبل و پیشروی سنی استفاده می شود 

البته بازگشت چندصد سال به عقب لزوماً مؤید تناسخ نیست و این مسایل در حد تئوری است و دقیق نیست.

استفاده از هیپنوز در اعتراف گرفتن از زندانی ها و دروغ سنجی معتبر نیست. 

هرچند گاهی نتایج مفید علم و گاهی نتایج نادرست می دهد. به طور کلی خیلی نمی توان به این مطالب اعتبار کرد. روشهای مختلفی برای القای هیپنوز وجود دارد.

روش تثبیت چشم – روش کیاسون- روشpmr یا شل کردن پیشرونده ی عضلانی- و….

از هیپنوز برای کنترل درد و درمان چاقی و… استفاده می شود البته هیپنوز مفید است ولی معجره نمی کند.

کودکان ۸ تا ۱۲ سال بهتر هیپنوز می شود و در سنین بالای ۶۵ هپینوتزیم پذیری کم می شود.

افراد از لحاظ هیپنوتیزم پذیری ۴ گروهند.

۷درصد که نباید هیپنوز شوند یا هیپنوز نمی شوند نظیر عقب ماندگان ذهنی

– هفت درصد دیونیسین هستند و استعداد بالایی در هیپنوز دارند.

۲۰ درصدآپولونین بوده به سختی هیپنوز می شوند.

و درصد بالایی ادیسین هستند یعنی در اواسط طیف hypnotismability قرار دارند. 

هیپنوز دو گونه است هیپنوز سمپاتیک که با تحریک است و در رقصهای برخی بومیان افریقا و سرخپوست و مناطق مختلف حتی جنوب ایران در واقه از این روشها استفاده می شود

 و هیپنوز پاراسمپاتیک که تون پاراسمپاتیک و آرامش را بالا می برد .

در هیپنوز برای هنگ کردن و برای پس نمودن و عبور از کریتیکال فاکولته یا کریتیکال فاکتور یا جاجمنت فاکتور و ضمیر خودآگاه و رسیدن به ضمیر ناخودآگاه از روشهای مختلف از جمله کانفیوژن و … استفاده می شود.

 روش کیاسون

یکی از روشهای هیپنوتیزمی رایج در علم هیپنوتیزم روش کیاسون است. 

این روش ابتکار دکتر سیمون کیاسون (Simon Chiasson) متخصص بیماری های زنان و زایمان اهل شهر یونگستون ایالات اوهایو آمریکا (Youngeston Ohio) است , اما دگرگونی در آن برای پزشک یا درمانگر به گونه ای که کاربرد آن راحت تر باشد مجاز است. دستور کار (Instruction)

به بیمار یاد دهید دستش را مستقیما روبروی صورتش قرار دهد به گونه ای که فاصله دست با بینی تقریبا سی سانتیمتر ( برابر با دوازده اینچ ) وآرنج قدری خمیده باشد

پشت دست به طرف صورت و همه انگشتان در کنار هم قرار گیرند ( انگشتان باز نباشد ).

گفتار یا خطابه (Discourse)

من و شما هر دو به انگشتان دست شما نگاه می کنیم، بزودی می بینیم پرش هایی در انگشتان دست شما شروع و انگشتان دست شما از هم فاصله می گیرند و باز می شوند , و دستتان شروع به حرکت به سوی صورتتان می کند . 

تا زمانی که چشمانتان باز است فقط به پشت دستتان متمرکز باشید ، بزودی می بینید که دستتان به صورتتان نزدیک و نزدیک تر میشود.

زمانی که تماس دستتان را با صورتتان احساس کردید ( معمولا نوک بینی ) پلک های چشمتان اگر تا آن زمان بسته نشده اند  بسته می شوند و بسته باقی می مانند .

معمولا چشمانتان آنچان خسته می شوند که حتی پیش از تماس دست با صورتتان بسته می شوند . زمانی که پلک ها بسته شدند , بگذارید بسته بمانند . 

زمانی که دستتان با صورتتان تماس پیدا کرد . شما کاملا آرام و شل میشوید و دستتان بروی رانتان می افتد.

نظریه مغناطیس حیوانی

دکتر آنتوان مسمر کاشف این نظریه و پیراوانش معتقدند که ، دلیل خواب هیپنوز ، پیدایش این حالت در شخص ، اثر نیرویی است که از دست‌ها و چشم‌های هیپنوتیزور خارج می‌شود. 

به عقیده مسمر کائنات را امواجی فرا گرفته که این امواج در انسان نیز به وفور یافت می‌شود و اگر این امواج از جسم انسانی به جسم انسانی دیگر وارد شود، می‌تواند بسیاری از امراض را درمان کند.

وی که این امواج را مغناطیس حیوانی نامیده معتقد بود که وجود این امواج در همگان یکسان نیست و همه کس قادر نخواهد بود آن را مهار کرده و از آن استفاده نماید.

نظریه چشم دوختن به نقطه نورانی

دکتر برید ، وین هولت و پیروانشان کاشف این نظریه بودند، آنها معتقد بودند که نگاه مستمر و یکنواخت بر شیی نورانی ، اعصاب چشم را خسته می‌کند.

و این عمل موجب کاهش فعالیت اعصاب مرکزی می‌گردد و در نتیجه شخص در حالت هیپنوز قرار می‌گیرد.

برید بر این باور بود که در حالت هیپنوز ، مغز آدمی مجذوب یک فکر می‌گردد طوری که سایر افکار و محرکها روی آن تاثیر ندارد

بنابراین وقتی یک فکر تقویت شد، سایر افکار را تحت‌الشعاع قرار داده و موجب توقف سایر فعالیت‌ها خواهد شد.

نظریه تلقین

پیشگامان این نظریه می‌گویند که هیپنوتیزم مجموعه‌ای از تلقین و تلقین به نفس می‌باشد. 

تلقین القای فکری است که بطور ناخودآگاه از قوه به فعل در می‌آید. 

تلقین ، ایجاد یک حالت روانی خاصی در فرد است که اثرات تصوری را به عنوان واقعیت قبول می‌کند. 

تلقینات ناشی از القای افکار در افراد و تمایل درونی با اعمال حرکتی که باعث عکس العمل‌های تحریکی در افراد شود، ماهیت این نظریه را تشکیل می‌دهد. 

راه‌های ایجاد تلقین می‌تواند، محرک‌های یکنواخت مانند نوازش بدن و یا محرک‌های قوی مانند نور شدید و یا صداهای ناگهانی باشد، که روی اعصاب تاثیر می‌گذارند. 

در این نظریه ، هیپنوتیزم یک حالت تمرکز شدید مغزی است، یعنی در حال عادی که مغز افکار زیادی را در خود دارد ولی در حالت تمرکز هیپنوز ، مغز از هیچ چیز اطلاعی ندارد مگر اینکه اطلاعات و مطالبی را در آن تلقین کنیم. 

در چنین حالتی (خواب هیپنوز عمیق) هیپنوتیزم شونده ممکن است شدیدترین دردها را نیز احساس نکند.

نظریه پاولوف در هیپنوتیزم

این نظریه ، یکی از علمی‌ترین نظریات در زمینه هیپنوتیزم است. براساس این نظریه حالت خواب در سراسر نیم کره‌های مغز منتشر می‌شود. 

این پدیده بطور ناگهانی صورت نمی‌گیرد و کانونهای فعال و بیدار در مغز باقی می‌مانند که باعث ایجاد حالتی بین خواب و بیداری می‌شود و همین نقاط بیدار است که ارتباطی بین فرد و هیپنوتیزم کننده ایجاد می‌کند. 

در این نظریه شخص هیپنوتیزم شونده مانند کسی است که بطور طبیعی به خواب رفته ولی به دلیل وجود نقاط بیدار در مغز ، سخنان عامل را می‌فهمد و نسبت به تحریکات و جریانات خارجی ، بی توجه است.

نظریات نوین در ارتباط با هیپنوتیزم

نظریات یاد شده هر کدام بخشی از واقعیات خواب هیپنوز را بیان می‌کند و به تنهایی ماهیت آنرا نمی‌توانند مشخص نمایند. 

با تلفیق چند روش باهم می‌توان افراد را به خوابهای عمیق هیپنوز برد تا جایی که روح از تن جدا شود. 

(فرافکنی) برخی سوژه‌ها حتی به کمک تلفیق نظریاتی هم به خواب هیپنوز نمی‌روند. اما بعد از چند جلسه ، مقاومت سوژه شکسته شده و حالت خواب عمیق در سوژه ایجاد می‌شود.

پرسش های رایج در خصوص هیپنوتیزم

با توجه به مقالات پیشین که درباره هیپنوتیزم صحبت شد، امکان دارد سوالاتی ذهن شما را درگیر خود کرده باشد. در اینجا سوالاتی متداول، که احتمال دارد برای شما هم پیش آمده باشد را ذکر می کنیم: 

۱٫ آیا هیپنوتیزم فقط تلقین است؟ آیا نیروئی در القاء خلسه دخیل نیست؟ 

تحقیقات نشان داده است که هیپنوتیزم فقط با تلقینات مناسب ایجاد شده و هیچ ارتباطی با هیچ نیروئی ندارد. 

هیچ چیزی جز تلقین در هیپنوتیزم نقش ندارد، البته تلقین هم کم اثر نیست، بخصوص وقتی دانش ما از قواعد تلقین و پیچیدگی های روان را هم در نظر گیریم، بحث وجود نیرو یا آنطور که بیشتر رایج است 

نیروی مغناطیس حیوانی، منیطیسم یا هر نیروی دیگری بحثی تاریخی است و به زمانی برمیگردد که مغناطیس تازه در فیزیک کشف شده بود و برای بسیاری از جمله مسمر و ساموئل هانمان پدر هومیوپاتی جالب بود . 

در آن روزگار هر کشف تازه ای بخصوص در فیزیک برای توصیف و تبیین سایر پدیده ها از جمله طب و روانشناسی استفاده می شد. 

مسمر نیروی مغناطیس و مغناطیس حیوانی را از همین موضوع اقتباس ومورد استفاده قرار داد. 

اما ازتاثیر تاریخچه هیپنوتیزم در چنین طرز فکری مهمتر، آنچه باعث ماندگاری باور به وجود نیرو شده این است که در اکثر تکنیک های هیپنوتیزمی از کلمه نیرو استفاده می شود،

 مثلا این جمله که: تا چند لحظه دیگر نیروئی دست شما را به سمت بالا می کشد . 

اما باید توجه داشت که احساس نیرو به منزله وجود نیرو نیست. بکار بردن کلمه نیرو صرفا اثر تلقین را بهتر می کند، به عبارتی نوعی کاربرد استعاره یا مثال metaphor است

 که بحثی مفصل درآموزش تکنیک های هیپنوتیزمی و هیپنوتیزم درمانی است و باعث افزایش تاثیر تلقین های ما می شود. استفاده از استعاره دیگری مانند :

 تجسم کن چند بادکنک با رنگهای زیبا و قشنگ به انگشتان و مچ دست شما بسته شده و دست شما را به سمت بالا می کشد همان اثر را دارد، ولی از کلمه نیرو استفاده نکرده است. 

متاسفانه استفاده از استعاره نیرو که در تکنیکهای هیپنوتیزمی بسیار کاربرد دارد وقتی با تاریخچه و ادعاهای غیر علمی مسمر و ادعاها و عدم مطالعه بعضی همراه می گردد، این اشتباه را بیشتر رواج می دهد. 

به هر حال ساده ترین پاسخ به این سؤال این است که احساس وجود چیزی هیچوقت دلیل بر وجود آن نیست.

۲٫ آیا هیپنوتیزم عوارض زیانبار بلند مدت دارد؟

در جواب باید گفت خیر. هیپنوتیزم برعکس برای بهبودی تندرستی شما در بلند مدت میباشد. 

درهرصورت سابقه پزشکی خود را با هیپنوتیزم کننده در میان بگذارید تا مطمئن شوید یک کاندید ایده آل می باشید.

همچنین اگر شما زمینه تفکرات توهم آمیز دارید و یا از الکل و مواد مخدر استفاده می کنید، امکان خطر وجود خواهد داشت.

هنگامی که شما از حالت خلسه خارج میگردید ممکن است اندکی احساس گیجی و و سردرگمی کنید اما هیچگاه این حالت زیاد بطول نخواهد انجامید. 

احساس اضطراب پس از آن معمولا نشانه اثر بخشی درمانی می باشد. با این حال با هیپنوتیزم کننده خود در خصوص آن صحبت کنید.

۳٫ آیا میتوان تا مدت نامحدود تحت تاثیرهیپنوتیزم باقی ماند؟

هر شخصی که فیلمهایی نظیر Office Space را دیده باشد در این فکر است که هرگاه هیپنوتیزم کننده در حین هیپنوتیزم فرد ناگهان بمیرد

چه اتفاقی رخ خواهد داد. نگران نباشید، شما قادر خواهید بود به تنهایی از حالت خلسه خود خارج گردید.

یا برای چند دقیقه به خواب فرو خواهید رفت وبطور طبیعی بیدار خواهید شد و یا متوجه آن می شوید که کسی با شما سخن نمیگوید و با یک احساس طراوت چشمان خود را باز می کنید.

۴٫ آیا امکان تاثیر بر اشیاء با نگاه در حالت هیپنوتیزمی وجود دارد؟

این موضوع هیچ ارتباطی با هیپنوتیزم ندارد. در پاندول شورل که در آن با نگاه به پاندول می توان جهت حرکت آن را تعیین کرد ارائه تلقینات مناسب و قرار دادن نخ پاندول در دست سوژه الزامی است وگرنه هیچ اتفاقی در حرکت پاندول نمی افتد. 

اینکه بعضی می گویند مرتاض هندی روزی قطاری را با نگاه متوقف کرده است ممکن است صحت داشته باشد اما اثبات کننده امکان تاثیر بر اشیاء با نگاه نیست، بحث در خصوص این چنین قدرتهائی به رشته فراروانشناسی مربوط است و ارتباطی با روانشناسی و هیپنوتیزم ندارد. 

برای اثبات یا رد چنین ادعاهائی نیز ملاحظات خاصی در رشته فراروانشناسی باید در نظر گرفته شود که موضوع بحث ما نیست. 

در هر صورت آنچه پدیده های هیپنوتیزمی نام گرفته اند قابل تکرار، قابل آزمایش و قابل آموزش هستند و آنچه قابل تکرار نیست ،قابل آزمایش و آموزش به صورت معمول نیست فراروانشناسی بوده و بحثی متفاوت است. 

در هر صورت نه می توان با هیپنوتیزم اشیاء را با نگاه حرکت داد، نه می توان از غیب سخن گفت، نه با ارواح ارتباط برقرار کرد.

۵٫ آیا میتوان در هر زمان از آن حالت خارج شد؟

همانطور که در مقالات پیشین بحث شد هیپنوتیزم می باید از طرف شما و با میل داوطلبانه حس ناخودآگاه صورت گیرد. 

بنابراین ضمیر ناخودآگاه شما همواره تحت کنترت می باشد و هرگاه موضوعی را ناراحتتان کند، قطعا امکان خواهد داد از آن حالت خارج شوید.

۶٫ آیا ممکن است کسی هیپنوتیزم شده و دیگر بیدار نشود؟

یافته های جدید نشان داده اند که هیپنوتیزم نه خواب است، نه حالتی شبیه به خواب و جالب تر آنکه هنوز هیچ تغییر فیزیولوژیکی که اختصاصی برای هیپنوتیزم باشد یافت نشده است. 

هیپنوتیزم یعنی با کمک تلقین تغییر دادن، لذا اگر کسی هیپنوتیزم شود به سادگی می تواند بیدار شود. 

تاخیر در بیدار شدن نشانه مقاومت یا بروز عوارض است که اگر کسی آموزش صحیح هیپنوتیزم درمانی را دیده باشد هرگز با چنین مشکلی مواجه نخواهد شد. 

ساده ترین روش مقابله با این مشکل نیز حفظ خونسردی و آرام کردن سوژه است. 

کافی است به او اجازه دهیم چند دقیقه ای بخوابد یا چند لحظه ای آرام در جائی بنشیند و استراحت کند، یا چند نفس آرام و عمیق بکشد، هر کدام از این ها حتما اثر تلقینات نامناسب را رفع می کند. 

آنچه اغلب منجر به این مشکل می شود اضطراب هیپنوتیزم درمانگر ناوارد، هیجان زدگی اطرافیان و ترسیدن سوژه است وگرنه در موارد عادی هرگز مشکلی پیش نمی آید.

۷٫ آیا میتوان حالت خلسه را بعدا به خاطر آورید؟

هر اندازه جلسه هیپنوتیزم عمیقتر باشد به خاطر آوردن لحظات هنگام هیپنوتیزم کمتر خواهد بود. 

و این ضمیر ناخودآگاه خود شماست که می گوید به چه اندازه هیپنوتیزم عمیق باشد. 

اکثر افراد قادر هستند حداقل لحظاتی را به خاطر بیاورند.

۸٫ آیا امکان درمان ms با هیپنوتیزم وجود دارد؟

بیماری ms یکی از بیماریهای صعب العلاج سیستم عصبی است که در آن میلین سلولهای عصبی دچار مشکل می شود.

این بیماری در سیر پیشرفت خود فراز و نشیبهای زیادی دارد و متاسفانه در حال حاضر درمان موفقی ندارد. 

هیپنوتیزم نیز نقشی در درمان ms نداشته و هیچ مرجع رسمی هیپنوتیزم درمانی را برای درمان ms توصیه ننموده است. 

آنچه باعث این اشتباه که هیپنوتیزم می تواند ms را درمان کند می شود آن است که در بیماریهائی چون ms ، امید به بهبودی می تواند احساس بهبودی ایجاد کند ولی متاسفانه باعث بهبودی نمی شود. 

لذا باید توجه داشت که هرگز درمان اصلی را زیر نظر یک متخصص اعصاب داخلی به امید چنین احساس زودگذری رها نکنیم.

۹٫ آیا می توان با کمک هیپنوتیزم تناسخ را اثبات کرد؟

یکی از پدیده های جالب هیپنوتیزمی بازگشت سنی است که می تواند در بعضی به شکل تجدید حیات سنی هم مشاهده شود. 

تجدید حیات سنی یعنی سوژه دوران کودکی مثلا سه سالگی خود را عینا تجربه کند، بنحوی که رفتارش،احساسش ، حافظه اش و… بچگانه شود. 

می توان همین تلقینات را ادامه داد به نحوی که سوژه احساس کند در درون رحم مادر یا در قالب انسان دیگری در نسل های قبل است. 

نکته مهم که اغلب به آن توجه نمی شود این است که سوژه روبروی ما، همان سوژه قبلی است و فقط در حالت هیپنوتیزم با تلقینات مناسب تغییراتی را در احساس،ادراک،حافظه و… 

خود تجربه کرده است، او این تغییرات را احساس می کند و واقعا سه ساله نشده است، واقعا به رحم مادر برنگشته و واقعا به نسلهای قبل نرفته است. 

تمام این احساسات با دستکاری ما ایجاد شده، و با دستکاری ما قابل تغییر است. این پدیده ها از جذابیت های هیپنوتیزم حکایت می کنند و کاربرد های درمانی خاصی دارند . 

تناسخ یعنی عقیده به این که ما قبل از آنکه در جسم فعلی زندگی کنیم، قبلا به شکلی زندگی می کرده ایم، این عقیده چه صحیح و چه غلط، امکان اثبات یا رد آن با هیپنوتیزم وجود ندارد.

۱۰٫ آیا مى توان در جریان هیپنوتیزم از کسى سؤاستفاده کرد؟

یکى از نگرانى هاى کسانى که هیپنوتیزم را به عنوان یک روش درمانى انتخاب مى کنند، ترس از این است که  در جریان هیپنوتیزم  کنترل خود را از دست مى دهند و ممکن است ناآگاهانه مورد انواع سؤاستفاده قرار بگیرند.

پژوهش هاى دقیقى که توسط ارنست هیلگارد و دیگران انجام گرفته، به خوبى نشان داده اند

 که هنگام هیپنوز بخشى از ذهن به نام ناظر پنهان، تمام جریان هیپنوز را به دقت زیر نظر دارد و هرگز تلقیناتى که مغایر با اصول اخلاقى و اعتقادى فرد باشند را نخواهد پذیرفت. 

در واقع این بخش از ذهن، از سوژه به خوبى مراقبت مى کند و در صورت نیاز وى را بلافاصله از هیپنوز خارج مى نماید. بنابراین ،  این باور نادرست نیز افسانه اى بیش نیست و هرگز اتفاق نخواهد افتاد.

۱۱٫ چه کسانی مجاز به استفاده از هیپنوتیزم در درمان هستند؟

هیپنوتیزم بر خلاف نظر عده ای علم متفاوتی نیست، درمان مجزایی هم نیست،بلکه روشی است که در موارد خاص و محدودی نظیر تحقیقات و درمان کاربرد دارد، لذا بجز در تحقیقات فقط کسانی می توانند از هیپنوتیزم در درمان استفاده کنند

 که صلاحیت درمان داشته باشند، چه صلاحیت قانونی که قانون تعیین می کند و مراجع ذیصلاح بر آن نظارت دارند و چه صلاحیت علمی، صلاحیت علمی یعنی کتب علمی و مجلات مرجع و دانشگاهی کاربرد آن روش را در مورد بیماری خاصی و توسط شاغلین رشته خاصی تائید کرده باشد. 

در حال حاضر هیپنوتیزم از درمانهای طب حاشیه جدا شده و به عنوان روش رواندرمانی در کتب مرجع روانپزشکی نظیر روانپزشکی کاپلان و سادوک آمده است. 

امروزه پزشکان، دندانپزشکان، ماماها، پرستاران و روانشناسان در حیطه شغلی و علمی خود به استفاده از هیپنوتیزم مجاز هستند.

به عبارتی کسانی مجاز به استفاده از هیپنوتیزم در درمان هستند که مجاز به درمان درآن بیماری بدون هیپنوتیزم نیز باشند، مگر آنکه به صورت تیمی و زیر نظر درمانگر اصلی و به عنوان دستیار فعالیت نمایند. 

با این توصیف استفاده از هیپنوتیزم در درمان احتیاج به مجوز اختصاصی ندارد، اگر پزشک، دندانپزشک ، ماما ، پرستار یا روانشناس هستید (در کلیه گرایشها ) یعنی مجوز کار در این رشته ها را دارید می توانید از هیپنوتیرم نیز مشابه سایر روشهای درمانی استفاده کنید. 

به طور کلی، اقدام به درمان با هیپنوتیزم فقط در صلاحیت کسانی است که مجوز درمان در رشته خود را دارند و تسلط بر فنون هیپنوتیزم به خودی خود نه مجوزی برای درمان می باشد و نه استفاده از آن در درمان احتیاج به مدرکی متفاوت از رشته اصلی دارد.