زندگینامه دکترشیرین عبادی

زندگینامه زنان موفق ایرانی

 

شیرین عبادی حقوق دان،نخستین زن ایرانی که موفق به دریافت جایزه صلح نوبل درسال ۲۰۰۳ میلادی شد.او سومین مسلمانی است که جایزه صلح نوبل را برده است شیرین عبادی اولین زن مسلمان است که جایزه فوق را دریافت کرده است.
کمیته جایزه نوبل اعلام کرد که این جایزه به دلیل فعالیت های خانم عبادی درزمینه حقوق بشروترویج مردم سالاری درایران بویژه درمورد حقوق زنان و کودکان به وی اعطا میشود.دربخشی ازبیانیه کمیته اعطای جایزه نوبل به خانم عبادی گفته شده :شیرین عبادی به عنوان یک وکیل ،قاضی ونویسنده و فعال حقوق بشر در ایران درخارج از مرزها ی آن کشور همواره با صراحت صحبت کرده است.

شیرین عبادی موفق شد این جایزه را ازمیان ۱۶۵ نامزدی که برای آن در نظر گرفته شده بود بد ست اورد.شیرین عبادی در این مورد می گوید:من یک زن مسلمان هستم لذا شما می توانید مسلمان باشید و از دموکراسی پشتیبانی کنید.

اهدای جایزه صلح نوبل به خانم شیرین عبادی ،نشانه قدرشناسی از فعالیت های در خور ایشان درعرصه مبارزه برای حقوق بشر،حقو زنان و کودکان در ایران است.

زندگی نامه مختصر شیرین عبادی از زبان خودش:

من شیرین عبادی در سال ۱۳۲۶در شهرهمدان بدنیا امدم،خانواده من فرهنگی و معتقد به دین اسلام بودند.پدرم هنگام تولد من رئیس اداره ثبت شهر همدان بود. پدرم یکی از اولین اساتید حقوق تجارت بود.آره نامش محمد علی عبادی است چندین کتاب نوشته است و در سال ۱۳۷۳ فوت کرد.

کودکی من در خانواده ای سرشار از مهر و محبت سپری شد.من دوخواهر ویک برادردارم که همگی تحصیلات عالیه دارند و مادرمادرمان تمام وقت وعشق خودرا صرف تربیت ما کرد.

من در یک سالگی به همراه خانواده به تهران امدم ازآن پس ساکن این شهر شدم.دردبستان فیروزکوهی تحصیل کردم و دوره دبیرستان را در دبیرستان انوشیروان دادگرورضاشاه کبیر به اتمام رسانیدم.در کنکوردانشگاه تهران شرکت کردم و در سال ۱۳۴۴وارد دانشگاه حقوق شدم و دوره لیسانس را در ۵/۳ سال تمام کرد و بلافاصله درکنکور دادگستری شرکت کردم و سپس از طی شش ماه کاراموزی قضاوت در اسفند ماه ۱۳۴۸ به عنوان قاضی رسماً شروع به کار کردم.به موازات قضاوت در دادگاه به ادامه تحصیل پرداختم ودر رشته حقوق خصوصی در سال ۱۳۵۰ از دانشگاه ازاد تهران با درجه ممتاز فوق لیسانس گرفتم در دادگستر مشاغل متعددی داشتم در سال ۱۳۵۴ به ریاست شعبه ۲۴دادگاه شهر سیستان نایل امدم.

من اولین زنی هستم که درتاریخ دادگستری ایران به ریاست دادگاه نایل امدم.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ چون بر این اعتقاد بودن که قضاوت در اسلام برای زنان ممنوع است من و بقیه خانم های قاضی راازسمت خود بر کنار نمودن و ما را به پست اداری گماشتند من را منشی همان دادگاهی کردند که روزی رئیس آن بودم.به این وضع همگی اعتراض کردیم ،پست بالاتری برای مادر نظر گرفتند وهمه زنان قاضی از جمله من را به عنوان کارشناس در دادگستری به خدمت گماردند. ادامه این وضع برای من غیر قابل تحمل بود ،بنابراین تقاضای بازنشستگی قبل ازموعد کردم و باآن موافقت شد. چون کانون وکلا دادگستر مدتها پس از انقلاب بازگشائی نشده بود و بوسیله قوه قضائیه اداره می شود بنابر این با در خواست و کالت من هم موافقت نمی شد ومن عملاً چندین سال خانه نشین شدم تا انیکه در سال ۱۳۷۱ توانستم پروانه وکالت بگیرم و دفتروکالت بگیرم و دفتر وکالت خودم را تاسیس کنم.در فرصت بدست امده در زمانی که بی کار بودم استفاده کردم و به تالیف چند کتاب و انتشار مقالات متعددی در نشریات ایران پرداختم پس از اخذ وکالت دفاع از پرونده های بسیاری قبول کردم که تعدادی ازان ها پرونده های ملی بوده است مانند وکالت خانواده مقتولین قتل های زجیره ای (فروهرها)….در برخی از پرونده های مطبوعاتی نیز شرکت نمودهام.تعداد کثیری از پرونده های اجتماعی نظیر کودک ازاری را هم برعهده داشتم و نیز وکالت مادر زهرا کاظمی،عکاسی که درایران به قتل رسید را هم به عهده گرفته ام.من دردانشگاه نیز تدریس میکنم .هر ساله تعدادی از دانشجویان خارج از ایران به عنوان کاراموزحقوق بشر نزدمن کاراموزی می کنند.

من ازدواج کرده ام و همسرم مهندس برق است دو دختر داریم یکی ۲۳ساله که مهندس مخابرات است ودر دوره دکترای مخابرات در دانشگاه مک گیل واقع در کانادا ادامه تحصیل می دهدودیگری ۲۰ساله است ودانشجوی سال سوم حقوق است که در تهران بسر می برد.

فعالیت های اجتماعی من البته به صورت منحصر به شرح ذیل است:

۱-هدایت چندین پروژه تحقیقاتی برای دفتر یونیسف تهران

۲-تاسیس انجمن حمایت از کودکان که درسال۱۳۷۴ با همارهی تعدادی از هم فکران راه اندازی کردیم ومن تا سال ۱۳۷۹ ریاست انجمن را هم به عهده داشتم این انجمن درحال حاضر بیش از پانصد عضو فعال دارد.

۳-تدریس رایگان حقوق کودک و حقوق بشر در دوره های مختلف.

۴-تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر به همراه چهار وکیل مدافع در سال ۱۳۸۰ ریاست این کانون به عهده خودم است.

۵-ارایه بیش از ۳۰ سخنرانی در کنفرانسهای دانشگاهی و علمی و سمینارهائی که درباره حقوق بشر برگزار شده است در کشورهای مختلف اروپائی و…..

۶-به عهده گرفتن وکالت تعدادی از چهرهای مطبوعاتی یا وکالت خانواده انان که در رابطه با ازادی میان متهم ویا محکوم شده اند.

۷-به عهده گرفتن وکالت خانواده قربانیان قتلهای زنجیره ای

۸- پیشنهاد تصویب قانون منع خشونت علیه کودکان به مجلس شورای اسلامی که به سرعت نیز در تابستان سال۱۳۸۱ تصویب شد.

جایزه ها واختیارات من

۱-ناظر رسمی سازمان دیده بان حقوق بشر سال ۱۹۹۶

۲-انتخاب کتاب حقوق کودک به عنوان کتاب برگزیده سال ازسوی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی

۳- جایزه بنیاد حقوق بشر را به خاطر حقوق بشر نروز سال ۲۰۰۱

۴-جایزه صلح نوبل درسال ۲۰۰۳

دیدگاهتان را بنویسید