مقاومت در برابر تغییر

همواره زمانی که شما بخواهید تغییری در شرکت یا سازمان خود ایجاد کنید ، مقاومتهایی در برابر این تغییر صورت می گیرد. اشخاص نه به دلیل خود تغییر بلکه به خاطر عدم اطمینان ملازم تغییر در برابر آن مقاومت می کنند . به خصوص نامطمئنی در ارتباط با روابطی که با دیگران دارند بسیار نقش آفرین است . راه برخورد با مقاومت در برابر تغییر ، قبل از هر چیز این است که به محرکها به ویژه روابط موجود توجه کنیم . در عین حال در صورت امکان ، باید اشخاصی را که بر اثر تغیر تحت تاثیر قرار می گیرند در نظر بگیریم . اجازه بدهید این اشخاص تغییر را تحلیل کنند، بگذارید درباره راه حلی که اتخاذ می کنید مشارکت داشته باشند. شما می توانید از افراد سازمانتان برای حل مسائل موجود کمک بخواهید تا آنها نیز بتوانند در راه حلی که ارائه می شود ایفاگر نقشی باشند. در این شرایط همه آنها نیروی خود را صرف می کنند تا به اتفاق هم کاری صورت دهند و از آنجا که این اشخاص با موضوع و مشکلات موجود آشنایی بیشتری دارند، طرز برخورد آنها با مسئله بسیار موثرتر و کارآمدتر خواهد بود . پل لارنس در مقاله ارزنده و مشهور خود می گوید:  ((در زمینه مقاومت در برابر تغییر، مهمترین موضوع اطلاع از ماهیت راستین مقاومت است . در واقع آنچه کارکنان در برابر آن مقاومت می کنند، تغییر فنی نیست . مهمتر از تغییرات فنی تغییرات اجتماعی است . مهم تغییر در روابط اجتماعی ملازم تغییر است. برای احتراز از مقاومت اشخاص در برابر تغییر باید خود آنها را در فرایند تصمیم گیری دخالت داد. مشارکت کردن در کارها، ریشه در احساس اشخاص دارد. مهم این است که اشخاص احساس کنند که به بازی گرفته می شوند.))لارنس در ادامه مطلب می گوید کارکنان ستادی که اغلب وظیفه تجزیه و تحلیل و یافتن راه حل برای مشکلات کارکنان عملیاتی بر عهده آنها واگذار می شود، اغلب با کوته نظری تنها به جنبه های فنی مسئله توجه می کنند و معمولا به روابط اجتماعی موجود توجه ندارند و اغلب آن را درک نمی کنند. کارکنان ستادی و واحدهای برنامه ریزی و اجرا به اندازه ای به تکنولوژی تغییر توجه دارند که معمولا به انواع و اقسام عواملی که اشخاص را رنج می دهند توجه ندارند.

لارنس با خاطر نشان کردن اینکه روابط اجتماعی موجود هستند که بارآوری را امکان پذیر می سازند، بحث خود را به پایان می برد:
  ((نباید فراموش کنیم که همان تشکیلات اجتماعی که در مواقعی تا این حد ناراحت کننده به نظر می رسند برای اجرای کار ضروری هستند. بدون یک شبکه مناسبات اجتماعی ، سازمان و تشکیلات از اشخاصی انباشته می شوند که هرگز نمی دانند چگونه به شکلی سازمان یافته با یکدیگر کار کنند. نمایندگان تشکیلات امور اداری با رعایت این شبکه ، به جای خصومت ورزیدن با آن می توانند به نقطه نظرهای جدید فنی ، امکان پذیرش بیشتری بدهند. ))
منبع : معجزه ارتباط و ان.ال.پی  نوشته جری ریچاردسون ترجمه مهدی قراچه داغی