مرد، خواستگار است یا زن؟

مرد، خواستگار است یا زن؟

مقدمه

یکی از سوالات رایجی که امروزه دختر خانمها مطرح می کنند این است که چرا ما همیشه باید #صبر کنیم تا اگر پسری از ما خوشش آمد به خواستگاری ما بیاید چرا ما نمی توانیم اگر از کسی خوشما آمد به خواستگاریش برویم؟

این فقط مخصوص جامعه ما نیست که طبق رسم و عادت قدیمی، خانواده پسر به #خواستگاری دختر می روند.

 حتی این سنت به جوامع شرقی هم محدود نمی شود و ریشه در تاریخ هزاران ساله بشر دارد. خواستگاری پسر از دختر از فطرت مرد و زن نشأت می‌گیرد و مرد همیشه خواهان است و زن خوانده .

این که دخترها در کنار وظیفه خطیر همسری و آرامشگری، از ارزشمندترین قابلیت انسانی یعنی توانایی مادر بودن نیز بهره مندند، نشان دهنده شخصیت #کمال جوی زنان است که قابلیت و شایستگی دخیل شدن در فرآیند آفرینش را همراه با ویژگی های خاص زیستی و صفات برجسته عاطفی و احساسی در آنها به وجود می آورد.

بنابراین برای زنان که وجودشان منبع احساسات، عطوفت و مهرطلبی و تمایل درونیشان مبتنی بر محبوب و معشوق بودن است و دوست دارند که بر دل و جان مرد حاکم باشند ، بسیار دشوار خواهد بود از مردی برای ازدواج خواستگاری کنند و احیاناً جواب رد بشنوند و سراغ فرد دیگری بروند.

باید پذیرفت که این امر با ویژگیهای خاص شخصیتی زنان سازگار نیست.

 اما درمقابل برای یک مرد بیشتر قابل تحمل است که از دختری خواستگاری کند و پاسخ رد بشنود و بعد از مدتی از دختر دیگری خواستگاری کند و  او ناز کند، بهانه بیاورد، شرط بگذارد و نهایتا” جواب منفی بدهد.

معمولاً این فرآیند برای پسرها ادامه دارد تا زمانی که سرانجام از دختری پاسخ مثبت بگیرند.

به بیان دیگر خواستگاری مرد از زن به خاطر بالا بودن ارزش، حیثیت، لطافت، ظرافت و قشنگی زن است.

به همین دلیل کاملاً خلاف فطرت،  احترام و شخصیت زن است که به دنبال مرد برود.

عده ای از خانمها معتقدند که چون قادر به خواستگاری رفتن نیستند پس در انتخاب همسر آزاد نیستند. در حالیکه وقتی آقا پسر به خواستگاری دختر خانم میرود، این دخترها هستند که با قدرت انتخاب برتر، گوینده واژه ی آری یا خیر میباشند و پسر تنها شنونده این الفاظ است.

البته لازم به ذکر است که این امر(خواستگاری دختر از پسر) در اسلام رد نشده است بلکه نمونه هایی از آن نیز در زندگی بزرگانی چون حضرت خدیجه (سلام الله علیها) و دختران حضرت شعیب به چشم میخورد.

همانطور که اشاره شد دختر خانم میتواند در شرایطی که از پسری خوشش آمده و او را لایق همسری میداند، از او خواستگاری کند. ولی این امر باید به شکلی صورت پذیرد که اگر پاسخ پسر منفی بود، ارزش معنوی دختر خانم کم نشده و او ضربه روحی نبیند؟

یکی از برترین راهها برای رسیدن به این مقصود استفاده از معرف آشنا و امین است.

 یعنی اگر دختری خواستار ازدواج با پسری بود نباید خودش مستقیماً خواستگاری نکند بلکه بهتر است ابتدا فرد امینی را که هم او و هم پسر را میشناسد، پیدا کند و موضوع را با او در میان بگذارد. معرف میتواند فردی از خانواده دختر یا یکی از آشنایان و دوستان مشترک طرفین باشد.

سپس معرف باید به صورت غیر مستقیم با فرد مقابل صحبت کرده و او را ترغیب به ازدواج با آن دختر نماید. نکته مهم در این ماجرا آن است که معرف و دختر خانم (چه ازدواج صورت پذیرد چه نپذیرد) باید این راز را تا آخر عمر حفظ کرده و برای پسر و اطرافیان بازگو ننمایند.