تاثیرات بارداری بر روی میل جنسی

تاثیرات بارداری بر روی میل جنسی

میل جنسی و بارداری

معمولا زوجین در دوران بارداری تغییراتی را در روابط جنسی شان ایجاد می‌کنند.

فعالیت جنسی در دوران بارداری می‌تواند تحت تاثیر عواملی قرار گیرد که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

شیوه جنسی زوجین قبل از بارداری، مفهوم روابط زناشویی در نظر زوجین، وضعیت سلامت جسمی و روانی و عوارض دوران بارداری، باورها و ویژگی ‌های فرهنگی زن وشوهر، نحوه برخورد آنها به تغییرات فیزیکی زنان طی دوران بارداری و در ضمن ترس از آسیب رسیدن به جنین در زمان نزدیکی.

در دوران بارداری محدودیت ‌هایی برای روابط زناشویی وجود دارد که عبارت‌اند از:

1. سابقه سقط یا تهدید به سقط یا زایمان زودرس؛
2. سابقه انقباضات خود به خودی رحمی، خونریزی و یا پارگی زودرس پرده دور جنین؛
3. نارسایی دهانه رحم و همچنین تعداد زایمان‌های متعدد؛
4. چهار تا شش هفته آخر بارداری؛
5. سابقه فشارخون حاملگی؛
6. برخی موارد دیگر که به وسیله پزشک عنوان شود.

با این حال، اگر حاملگی طبیعی باشد و پزشک یا ماما مانعی برای نزدیکی زوجین عنوان نکند رابطه جنسی مشکلی ندارد و در سه ماهه سوم با نظر پزشکی که حاملگی را پیگیری می‌کند نیز می‌تواند ادامه پیدا کند.

هرچند در حاملگی به خصوص ماه‌های آخر باید پوزیشن های مناسب در نظر گرفته شود که به شکم زن حامله فشاری وارد نیاید.

امکان دارد بعضی خانم ‌ها در حین بارداری مخصوصا سه ماهه اول با کاهش میل جنسی مواجه شوند که در بعضی منابع این موضوع را به خستگی و تهوع ناشی از مراحل اولیه رشد جنین و جفت نسبت می‌دهند.

در برخی از خانم‌ها این موضوع درست برعکس است و منجر به افزایش میل جنسی زن در سه ماهه اول می‌شود.

بنابراین اگر مانعی برای رابطه جنسی در بارداری وجود ندارد تعامل و تماس لازم است و نوازش کردن خانم‌ها در دوران بارداری به آرامش فکری و روانی آنها کمک می‌کند؛

و باعث می‌شود فرزند شادتری به دنیا بیاورند و پس از زایمان نیز زودتر به زندگی زناشویی خود بازگردند. پس از تولد فرزند نیز عموما چند هفته (6-4 هفته) طول می‌کشد تا مادران بتوانند در کنار رسیدگی به نوزاد خود را برای رابطه جنسی آماده کنند.

نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید…